Guilty

A new wind enters
The routine city with euphoria
It brings memories blossoms
To notice his existence
A few rejoice and few melancholy
Still none notice
This time with a vengeance
It carries their farts
And stuck in cul-de-sac
Stays a while and leaves
The routine city with guilty
Like a mad-dog driven man.

புல்ஷிட்

என் கை மயிர்கள் இடையே
புகுந்து சென்ற காற்று
எடுத்து சென்ற நினைவுகளை வைத்து
கவிதை எழுதத் தொடங்கி
சற்று தடுமாறி மேலெழும்பி பின்
காலடியில் வைத்து சொன்னது
"உன் நினைவுகள் புல்ஷிட்"

Orion Constellation

கார்காலப் பின்னிரவில் ஏந்திய
வில்அம்புடன் நிற்கிறான் வேட்டைக்காரன்
எல்லாரும் வேட்டையாடிய
சிறகின் மூலம் காற்றில்
தன் வாழ்க்கையை எழுதிய
அச்சிறுப் பறவையை கூட
அவன் வேட்டையாடியதில்லை
ஆனாலும் அவன் வேட்டைக்காரன்
வேட்டையிடாத வேட்டைக்காரன்

நோன்பு துறத்தல்

அழகியே

இவ்விரதம் எல்லா வியாழன்களை போலல்லாமல்

பதினாறு ஆண்டுகள் நீளமானது

பேரழகியே அப்பொழுது

நினைவிலியில் கண்கள் கண்ட

கதலிப்பூவின் தேன் நாவின்

சுவையரும்புகளில் தீ பற்றவைக்கும்

கன்னங்களில் நேர்கோடாய் செல்லும்

அத்துளிகளை திரட்டி தடித்த

சட்டத்தின் மீது வா எறிவோம்

(ஐரோம் ஷர்மிளாவிற்கு)